Til himins: Einmitt hr. Einmitt nna

 

a er himinninn einmitt nna,

a er jrin einmitt hr.

 

g ligg snjnum.

Bein lna tengir saman uppi og niri, tengir

Himin og haf.

Sagan sem eitt sinn var fylgist me mr snjnum.

Sagan starir mig strum stjrnuaugu, g stari mti og augun

binda saman a sem var og er.

 

Snjr fellur af himnum, fr v sem eitt sinn var, niur, niur;

g huga hvernig okkur tkst hi mgulega:

A gera snjkomuna a himni,

a n hvelfingunni allri hinga niur.

 

essa yfir Vesturli,

essa yfir slandi, Mexk og llum nefndu stunum sem sitja fastir

einhvers staar milli hls og fs.

A hnoa himinhvelfinguna saman eins og snjklu og halda henni fast

milli handanna.

 

myndi g vita hvar g hefi himin og t.

 

Alls staar tyllum vi okkur tr og reynum a nlgast himininn.

Sagan dansar tang vi himininn,

og vi viljum dansa me;

stga reinlender vi a sem eitt sinn var.

Mta v sem bur me merengue.

Vi erum ltil sem hagl, hraglandi; vi viljum dansa, vita.

En vi viljum beina lnu fr v sem er,

til ess sem eitt sinn var.

Strengdur rur milli ntar og tar, sem einhvers staar

gufar upp tungumlinu.

 

Og vi teygjum okkur mt himinskautum, svo vi getum einnig s a sem bur.

Lrtt.

Lrtt.

En merkingin kemur vart, dansandi eins og snjflygsa.

 

g teygi mig mt himni me snj hendi:

ur,

og nna,

og brum,

brnar hann hndum okkar.

 

Htarlj flutt af hfundinum Ragnfrid Trohaug

eldflaugaskotpallinum Andya Rakettskytefelt vi setningu menningarhtarinnar

Kulturlft Golfstrmmen: Hundrersmarkeringen i Vesterlen